ich dich auch) schicke, dat kaun nig mer helpen, ik mut sülwenst Hunne gohcn.' Äse se do ene Wicle wege is, un de beiden von feien süht, do kicket sik de Künigsdochter umme, un süht ehre Moder kummen, un segd '»n sie wie unglücksk, nu kummet miene Moder sülwenst, ik will die grade tom Dieck macken un mie tom Fisk.' Do de Moder up de Stelle kummet, do is do en grot Dieck, un in de Midde sprank cn Fisk herunnne, un kickete mit den Kopp lit den Mater, un was gans lustig. Do wull se gercn den Fisk krigen, awcrst se kunn ün gar nig fangen. Do werd se gans böse, un drinket den gansen Dieck nt, dat se den Fisk kriegen will, awerst do werd se so üwel, dat se sick spiggen matt, un spigget den gansen Dieck wier ut. Do seh se 'ik sehe do wohl dat ct olle nig mer helpen kann;' sei wogten nu wier to ehr kummen. Do gohct se dann auck wier hünne, un de Küniginne givt der Dochter drei Wallnüitc, un segd 'do kannst du die mit helpen, wenn du in dine högste Naud bist.' Un do gierigen de jungen Lüde wier tohaupe weg. Do se do wohl teilt Stunne gohcn hadden, do kummet se an dat Schlott, rvvvon de Künigssuhn was, un bebte was cn Dorp. Äse se do annc keimen, do segd de Künigssuhn 'blies hie, mine
163
stciht do ene Kerkc, un up de Kanzel is e» Pastoer, un pricdiget, do Hort he de Pricdig to, un zeit wier nah Hus. Do frägt de Küniginne worumme he se nig midde bracht hedde, do segd he 'nee, ik hewc se so lange nach- laupc», un as ik glovte ikwer der bold die, do steit do cn Kerkc un up de Kanzel en Pastoer, de priedigte.' 'Du häddcst füllen ment den Pastoer bringen,' seh de Fru, 'de Kerke hädde füllen wohl kummen; dat ik die auck (wenn

