, 118 ז;> 6 חױ 1£ 8 .אויריל 932 \
גר.
י, 50
גײגססר '$רג*גג סרי
יל־בודדאו ־עיע
א־־ופגלדידטגי
װאכנעלדיפט פאד
־יכלעדאגײור 1 ■
טןזאפןעדאוןקונספי
יזוײדד
פאריע^ג 3 .קקעצק*ן,וזארשע
פרץ הירשביין צו זײן ס 5 ־יאדיל.ז יובילײ
מי-לניעך־סאמיא־ע װאססט אדויס דשי צאדט׳ער, אײדעלעד, אר־סטא־
ע־אטישער פרץ הירשבײן! שוין אין די עד׳כסע פארעם:ט)עכמע
סאפיטלעך נ*ח ןײ:ע גןינדעד־יארן שפידט :יען א,ד.ײס ד• נעהײמע
אנהויבן סון
דיזצענייײזע
הירשביעס
שיאפן. מיר האבן רא דאם
פאאהסטימאעכע, דארפישע,
װאם שי״נמ מיט אזוי פיצ
תנען אין •הירשבײנם פיע־
סעם, מיר האבן דא דאס
מיסטישע, שרעיזעװדײזע
און פאנטאסטישע, װאס
איז געגעבן אין א רײ דדא־
מאטישוע פאעמעם רודך
היזרשבײנען, מיר פארנע־
מען דא די אײגנארטייזע
ײדישע מאטױון און געזאג־
גען, װאם באנלײטן די וױי־
טע־דיהע לירישע וועדין סון
הירשבײן, און אויך די
שװעדיע, נרויע גויט, װאם
הירשבײן האט אין זיעע
־&רשטע רעא?־סטישע דרא־
מעם נעט״אדערט, — הנם
פון אן אנדער יצעבן און
אן אנדעד סביבה. און .ועצ
כו׳צם — דעדשפירן מיר דא
די עננע בארעפטונג מיט
דער נאטור, די נאענטהײט
צו טע 5 ד, טײך, הימצען,
שטוב־חױת, פײנאען און צו
די פשוטע דארפישע
מענטשן. אין דער אין םלויג
גאר־פשוטער סביבה הערשט
שטענדית שמנגזײטיקע שטי־
לע ׳ציבע, איבערגענעבגקי״ט,
טריײזײט, סיטצייד און םוב־
טעלע באצױנגען, — דאם
װאם דעד ױנגעטשיזער,
נוטער און עטם׳נדאע־
כער פרצל אט אין זיך
אײננעזאפט יזיגדװײז
און װאם ער האט שפעטער אזוי הארציס נעשילדערט אין
זײנע דדאמאמישע װערק, און איבערהויפמ אין זײן פ־אכספוצעד
אמת־תםיטותדײזער טרײצאנ״ע ״נרינע פעלדער״ (״נרינע סעא־ער״,
״צוױי שטעט״ און ״צוי יצחס״), ײו םאלססמיסאעכע פשטות דער־
עם איז ױיער צו דער צײט, װאם פרץ הירשבײן האמ איצט
אננעהו־בן צו פארעםכטיעכן רי ערינערוננען םון זײנע סינדער־יארן:
מ־ר באסומען איצט די מענאעכנזייט אדײנצוסוסז אין זײן איגע־
װ״נ׳ססטער װעלט און
אױסצונעם׳נען צוזאמענ־
האננען צזוישן זײגע װערס
און דעם סװאג, םונײאנעט
ער האמ גאך סינדװײז נע־
שעפט. שוין די ערשמע
עטלעכע סאפיטצעך פ־ן די
ערינערוכנען צויבמן אויך
פאר אונז שמיסער פון זײן
שאםן, סלעח־אויף כאחאס־
טער־שטריכן אין הירשי
בײסם גײסטיסן טהות. דאם
װאם ס׳האט זיך געחכט, אז
עם איז ונעװען אנגעצוינן,
איז גאר עסטע גאטור, דאס,
װאם מ׳האט געטײנט, אז
עם אױ אגנעוױיט פון דער
שרעמד, — איז גאד אײנן,
סוטט פון אײגענעד הײם,
װארצלט אין אײנענעם
שטאם.
לײענט טען סאפיטל גאך
סאפיטל *ן די טיח־בא־
הארצטע סינדער־זכרוגות,
װערט טען שטארס איבעד־
דאשטי.
טאדנ׳ג וױ םון אט דעמ
סצעשטשעצער ױגנצ, דעם
זון םונם ארעמען ציפע םי׳ל־
נער, איז טיט רער ציחט
אוי&נעװאסםן אט די נ״סטד
רײכע םערזענצעכסי״ט, דער
איגטערעםאגטער מענטש
און שריםטשטעלער פרץ
הידשבײן. א סלײגע היצ־
צעדנע װאסער־מיל בײ א
סצײנטשיסן םטאװ, אן
ארעםער םיצנער, א
מטוסצ םים סיירער;
א םאטיציע, וואס וװיגט אין אן עגגער שטוב מיט א סאםעד
אויח סצופעם איבערן װאםער, — א משפחה, װאס צײדט אםמ נױט
און דחסות, א ישוב־צעבן, עטצעכע סיצאטעטער םון דעם ״סרך״
סצעשטשעצ. און םון אס דער ״רישעד כאםסעצע און הארעפאשנער
•וױיטעח־יסע
שטראמען אין