גר .
ס \ יץןי 1932 פס׳װ־מבםסו
יעןע
א־־־וסטדירטני
װאסשדיפמ פא־
־יילעדאפיוד ^
טעאמגןדאוןקונםמ
50
עדײ /
נ׳יגסעד יןדז״ז/גע
? ־םש־־או
דמז
פארי ? > /ג 3 . קקעעק־ין,וזארשע .
סאקסיס ג # ר ק י
ווי אזוי דאדל ם ע ן שדײנן
ד \ רנרג \ אײזמר א ריזטרןזר״פיוזו * . אלמגזי ? * . )
זי אפשר אנװענרן צו זזזעצסע ביבער פלאבעחם , זוי ״דער גסױז
םון היליהז אנטאני״ . אט דעם חזזיקז מעבמ״סן קלאפ אין בלןוק
םון סהעפטיציזם ׳געװענדמ הענן דער הירך און רעליניע . כזעגלעך ,
אז ״םאצאסבא״ סאדערט ידי היהף םון א װעדטערבוך , און זיכער
איז , > > ז דאס בוך םאדערט א קענטשאפט אין נעיש־בטע . / ובער צויט
די רוםישע אייבערזעצונגען םון די ראמאנען ״מאידאם ב/װוארי״ ,
״דערצױננ פון יגעםיצ״ , ״בױואר און פעהישע״ און דער דער־
צײצוננ ״אן איעפאך האר׳ז״ , איז זיך שױוער םןורצושטעצן , אז
אט־די מ/וגוסעונטאצע האנסטרוהציעם םון פשוטע , דורכזיכטיה־
ההארע אדן , אין דער אײנענער צ״ט , אײזן־םעסט צונויםנעבונדענע
וועדטער האבן שוין םארצוירן זײער אוסצוריפצהאםסן טעבניש־
באצערנריקן באדײט . מיר דאבט זיך , אז די דערוױדערוננ םון םוצא־
און זײנע אנהעננעיר דשרוצירט זייך אין עצם און איין איר באהאצ־
טענעם כדין צו דער םארטײדיהוננ םונם רעכט צו אירבעטן שהעכט .
די העצדין םון איציענהאװם ראמאן ״די ם״רנדיקע אקם״ —
האט נעפצאצט טאהע דערפאד , װאם איד ביאטער־אצ איז נעװען
שצעכט באארבעט . איך רעד ינ־שט ווענן דעם ראמאן , נאר װעגן
א נעװיסן טײל םון צאקאמאטױו , יװאם איז כײמ א כייװן נעמאיבט
נעיוארן םון שיעכטן מאמער - אצ . ׳איציענקאװ איז א טאצאגטםוצעד
מעגטש און , איך מײן , מען קאן אים נישט חושד ז״ן , אז ער פרוװט
טיט יזײן דאטאן באשטעטיקן דאס רעכט פון םראצעטארישעי שריי־
בער צו באארבעטן דעם מאטעיריאצ םון זײערע אי״נדדיהן נאכ־
צעסיק , אויף גייך , וױ־עס־איז , איב • נאד גיכעיד ״אפצוארבעטן״ און
באהרוינען דעם פראצעטארישן שטערן םיט דעס קראנץ סון רום .
איציעגקאװ איז אן צװײםצ טאצענטםוצ . אבעד ער אט אפכים
דעם חסו־ון , װאם איז אן אצנעמײ׳נער כמעט בײ אלעי םראאעטארישע
שרײבער — וױיגיק װיסן . אויב איך מאך נישס ק״ן טעות , דארף
מען די סיבה סון אטי׳רעם יחסרון זוכן א־ן דעם שוואד־אנטוױהצטן
םא - אאכנ צו צערנען און אױסבדײטן דעם יזאפאם םון װיסן . א חוץ
דעם צוױ׳ננט דער דאזיקער חםדון אונזעדע ציטעראטן זיך צו בא־
רימעין םיט דעם נישטיקן זאפאם אוייבעחםצעבצעכע נישנדזדוחכ־
געט־אכטע קעגטענישן , װאם זײ םאדמאנן , און הורך דעם שרײבן
ז״ אםט װיצידע זאכן . אט , צסשצ , אין א״ליענקאװם ראסאן : ״אר־
בעאצאנן נראבן אוים םון צײם איבעדבצ״בענישן םון מאטאנטן ,
םוקםן און צםון־הירשן״ . מען דארף דאך װיםן , אז ״אױסגראבן
םון צײם א״בעדבציחבעגישן״ פון פארה־סטארישע חױת איז נישמ
קײן ספעציאציטעט םון ארכעאצאגן , און א םוהם קאן הוים צוגע־
רעכנט ( יערן צו סארהיסטארישע חױת . װײטער שרייבט איציעגהאװ :
״טכשםים בא׳קוםעין גאצד צויט די רזמעפטן םון די אצבעםיהער״ .
צװישן די שרײבער אין פדא׳נה־ײך האט זיך םאגאנדערגע־
םצאקערט א הייסע פאלעמיק װעגן דעס , װי אזוי טען דארף שרײבן .
א . טראגע זײער אן ערנסטע , װאם איז אויך אונז באקאנם און װאב
איז יגאוך אויך בײ אונז נ־שט נעצייזט נעײאי־ן , װ־ דאם באװײזט
די פאצעמיק ארום א־ציענהאװס ראמאן ״די ם־רנדיקע אקם״ .
* ך־־ין
״יםזר״״י
' . ? ״י £ י *
וזאןוזים גארוןי
אין םראגהרײך א־ז דער ויבוח אויפנעהויבן נעװארן איבער
דעם בגך ״טענצעך ברויט״ םון אינרי םוצאי . די ה־־ם־קער דער־
קצערן , אז םולאים ראסאן איז שצעכט אנגעשריבן . םואאי אצײן
דערװױ־ערט קעגן דעם און ער װײזם דע־ 1 ײ אן , אז די ביבער פון
א׳זא װארט־קינסטלעד , װי , לםשק , פלאבער , קאן מען שוין הײנט
נישט לײענען אן א ותרטערבוך . איך נעם זיך נישמ אורטײלן איויף
װיםיל אט־די דערװידערונג איז בארעכטיקמנ איך מײן , אז מען האן
* םיר נעבן דא דעם אדטיהל םון מאהסים נארהי . א ר״ שטעלן
אינם אדטיהל זענען שטארה אנגעטאסטן אויך םאר אונזערע
שרײבער , און םאר די פאתזעלטענ־שן אין אונזער קינססלערישער
װעלט . רנו .