24 יוני 1932 8 סזי \ ז > @ 3 > 24
גר .
50 ,
עדי
נ - יגססר ' $ רג $ נג
ד־םדדאר־עוני
׳ <
\ 1 * ? וסמדירטע
װאכ־ני״דיפבל פאר
־יפלעדאבװד 1 ■
ם ; יאביי < ד און ־ונספ
יזייריד
פארקאג כ . ק ? עצק * ן,וזארשע
פ ר ץ ה י ר ש ב ײ ן / נ 9 ■ י $ ר ק
זז ח י ה
ח ד פ ך
ו ע ל
נעהאט דוןזט עד אויןז זיך נאך דעם שטויב םון ״דןודטן״ . מ־
האמ • הןזט עד אויך זיך די נעװאנסענע כאסי־סצײדער און שװערע ,
אויםנעסראטענע , מיט־בצאמע־אײננענעסענע שטיװל . געהאמ הןזט
עד אויף די אקסצען א םידםאנטיםן , שװעדן קאפ און א צונע־
םצאטשםעטע נןזז . נעהאט ה $ ט ער אונטערן האריקן שטערן צוװײ
םצײנע , נרוי־װאםערדײזע א״נעצעך , װאם יתאנין זיך רירעװדים נע־
דדי״ט אויף א < ע זײטן . נעומזט האט ער א גרדיכ ^ שעועד מי״צ ,
װאם ה $ ט נישט אויסגעהעדט צו שטײכצען . ״חכטה״ איז געצענן
אין שטי״כצ . צוסרידנקײט האט געװארעסט זײן שמײכצ .
זײן געצענער איז נעװען אויבן , און סיעער , װי געזאניט איז
נעװען אונטן .
— װעםט טיך איביסצ צאזן זיצן דא אויױ דײן נעצעגער —
האט ער גועשמײכצט — שטערט מיר אביסצ רער וױיסער צײצעך ,
כע־כע . . צװײ יאר נעצענן אין די טראנשײען ; אין בצאטע , װי
א חזיר נעצענן . איצטער — שטערט אביםצ דער װײםער צײצעך ,
כע־בע . דיר װעמ ססתמא נ - ישט ארן , אויב איך װעצ איבער דיר
צינן אויבן דארטן , אין מײנע הצײדער און שטיװצ .
— םארװאם נישט אויםטון זיך ?
— כע־כע נעצענן שטענרית װי א חזיר אין די ? צײדער . נצוםט
זיך נאך ביז עו דער טאטעם היים שצאםן אין די קצײדער .
— ביסמ צוםרידן , װאם דו םארםט צו דעד מאמען ?
— א מאטע א־ז נוט . און מצחמה איז אויך נישט שצעבט ,
כע־כע . סצחמה איז א נעטצעכע זאך . סצחמה איז א גויטיהע זאך .
א , מערנישט , װאם אטא־רא־א , אין םאמעװײכן אר׳ט , בײם הינטער־
חצק טוט עם אצע מאצ א נרים : א שרא & נעצ האט אויםנעריםן איבער
מײן טרענש , דעד טײװצ וױיסט װיםיצ שפצימער זענען ארײן אין
וױיכן פצייש ארײן , כעיכע . א & נים , דער דאסמאר האט זײ נעשצע & ט ,
נעשצעםט און נישט געקענט אויםזחכן אצע שטיקער . . . מדכע , דאם
אח סצחמה , סיר , איין צײב האב איך זיי , סיר . איין בצוט האב איך
זײ , םיר .
און שטעצגדיס זיך טיטן בצאטיקן שטיװצ אויף מײן װי״םן
נעצענער , איז ער םיט אײן שארוע ארויף אויף זײן אויבעדשטן נע־
צענער , צאזנריס אויף מײן צייצעך דעם צײכן סון זײן שטיװצ . ער
האט זיך אויסנעצויגן סיט װין נאגצער צעננ , אזוי אין די סצײד״ער ,
אין די שטיװצ און צוסרידן נעצאכגג
— עך , טיין םאםע , זי װעט דאס צונרײטן דאם םײנע הינרעצע
מיט ױיך . זי נעדענסט נאך , װאם איר װן האט ציב . יא , די טאסע ,
זי װאצט טיך איצטער נישט נעצאזט אזוי . אװדאי װעט זי סון טיר
אראםציען די סצי״דער , אראסרײסן רי שטיזוצ און אנשרײען אויף םיר
אויב טארגן װעצ איך סיך אזו ארײנצײנן אין װעט״ . נאר דו סאר־
שטײסט , מצחסה איז א נעטצעכע זאך , און װען סען איז װי א חזיר
אין בצאטע — רעמאצט באנרײסט טען עם . זאג איך דיר : איך חאב
1 .
— טא־טא ; טא־טא־טא . . .
מאשין־ביםםן סרוװן אויס זײער כח ערגעץ נארנישט יװײט םון
םײן שטיצן װינסצ בײט פאסיפיס , צװישן אצטע און צעדרײטע
צערער־בײטער .
— טא־טא ; טא־טא־טא . . .
כאטש םריתצײט , םונדעסטװענן שטערט עם מיד טײן דו . נישט
װײט סון דאגען םאנעװרירן סרינשיםן אויםן ים און םרװון אוים
זײער כח אין די אײנענע ״םרידצעכע״ װאםערן . אונזער םדינה
נדײט־צו םרינשיסן . שנעצ סזסען די אויף — גצײך װי םון דער
טיםעניש ארויט
— טא־טא ; בוום־בזם־בום . . . ״סרידנצײט״ . נאר דא , בײם
היסטארישן שטעטצ סאנטערעי , צםון־סאציםאתיע , צערנען זיך םאצ
דאטן שיסן . און צו טיר , אין מײן שמיצן , סבצוסרשטן רו־ארט אין
װאצר בײם ים , הערן זיך צו די בײטער צום בום־בום נצײך םיט
מיר , און עם דאכט זיך םיר , אז די , װי איך , דענען עםעס נישט רױס .
אויף א יבוים דאנעבן , וואם טריסנמ שוין א צ״ט האמ זיך
אײנגענאדזשעט א האצץ״םײזעד , רויט־און־שװארץ־און־װײם — א
ם״ן־נעםארבענער האצץהפייזער . טיט דין פיסן אין טרוסענעם בוים
דערסאנט ער אצע געזונטע בײמער , אז ער װייםט װו צו פיסן ; ער
זױיסט װו עם םויצט און װו װערעם װוינען און צעבן םון צעשטע־
רוננ — םונדעסטװענן ציטערן די נעזונטעי בייטער .
— טוס״טוס ; טוס־טוס־טוס . . . — סצאפט אויס דער האצץ־
פיסעד — א , װערעםצ־װארעם , נראב זיך נישט טיםער , איך װעצ
דיך סיי־װי באסוסען .
טוסרמוס ; מוס־טוס־טוס . . . עם טעשעמ רער האצץ־פיסער ,
שפענרצעך םציען רעכסס־און־צינסם , און די בײמער ארום הערן זיך
אײן . . .
. 2
דערםאן איך םיר :
אין אכצנסן יאר איז דאס נעװען ; נצײך נאסדעם , װי די אר־
טײען האבן זיך אומנעסערט םון דארטן — ם׳הײסמ םון שצאכט־
םעצד ; םון סראנסרייך . נעסוסען וענען זײטיטן װאסער צו אמעריסעס
ברעגעם אזן דעתאכדעם זיך אויסגעזעצט אויף דער באן , נעםארן
צו זיך אהײס . געסארן צו טאטע־סאמע .
דעסאצט סאסע בין איך נעסארן םון אײן שטאט אין דער
אגדעדער , אין טיסצ־זװעםט סײן צוג איז אפנעגאננען ארום האצבע
נאכנב סײן ארט צום שצאםן אין םוצטאן־װאנאין איז נעװען אוגטן .
אויבן איז געװען אויסנעכעט םאר עםעצן אנדערש . דער עטעצער
אנדערש איז באשטאנען םון א העצר , װאם האט זיך אוסנעסערט
פון דארטן , םון שצאסטפעצד הײסט עם . צו דער סאמען זײגער ,
ערנעץ אין וי ראסאטאס , איו ער געפארן .