Page
לי^ר£ר , ־ס\<ו 1 \\י. * 90
*׳■־•' .י־^ ^״
־ - * ■־?■.■־ ל־ג״י ׳י־.
ה א פ, ס ו ן
ווענן האטםתם ^עבז. אוז אז מעז הן*ט בײ אים אלײן נעשרענט
וועגן דעם, תאט ער געענטפערט: ״עם איז איננאינצן^גלײבנילטײ*,
צי מיעע ביאנדאסיעזע דאטן זענען גןארעיןמ איבערגעגעבן ארער
:ייגאנ.. כייעע װערס געהערן דעד עפנטלעכקײסי. מײן פדײואט־
לעבן יעײגט םיר צו דײן פון גאר א קלײנעם איגטעוחנם פא־ אג־
דערע... די צײט האט כמעט װ■ םארטיאיקמ אין סיר יעדן אינטערעם
פאד זיך אצ״ן. :עבליבן איז םיר ביאויז א גרויםע איגערקעכע בושה,
װען מען ?ויבט מיך.• איך קען עס נ׳ײםט לײענען,• * 4 ך באהאלט
טײ:ע אוויגן. :עוױם איז עם א סין ה־םטעריע. זאל עם זײן, זו•
ס׳איז״.
און נישט :אד ווענן זײן איצטיק רעבן וױיםן סיר װײגיק. א.ײ.ך
װ.ענן זײגע ערטערן, װענן ז״ן קינדהײט וױיםן ם״ר. 1 אאי־ק:א 8 . -
האסםין דיערצ״אט ;ייטט געדן זײן ביאגדאפ־ע. זײן £.־*י:ט, דע־
ד״טיכ״ציעד פאיאעגער יאגגעד, האט אסאר געבעטן יבײ האםםוגען,
ע־ זאא אנשרײבן זײן ביאגראפיע פאד רעם פדאספעקט, 'װאס■ עד.
האט אדויסגעגעבן, האט האםסון אים געעגטפעדט: ,,יכרײבט אאײן.
הױכט אן פון סײן געבודטסטא;, און אזוי גײט זױיטעד ביז אויף
הײגט צו טאג־• און ותן סען האט אים נעפרעגט: ״ױער זעכען
אײעדע עאטיערן, װי זענען אדױ־ך אײערע קינדעד-אדן״, — האט
עד ;עגעבן א תשובה, אז סםתסא איז ער ערגעץ געיבוירן-געװארן, •
און :עהאט טאטע־סאמע. און קינדער־יארן? וועסען קאנען אנגײן
זײגע קינדעחיארן?
אין :אדװעניע האט סען געהאט רערצײצט, אז האטסין איז
אן אומגעזעצרעך קיגד פון דעם באװוסטן שיײבעד ביעחםאן. אײ־
געד א זיעודגאציםט האט אםייו װעגן דעם נעפרעגט גײ האטסונען.
.האט האסםון נעענטפע־־ט: יא, עד װײטט, אז מען זאגט אזוי, אויך
ביערגסאן האט געהערט װעגן דעם. און װאס זאגט איר רערויףי, —
האט דער זשה־גא-ליםמ נ״טט אפגעאאזט האםסיגען. ״איך װעל אײך
בעסעד דעדצ״צן, װאם ב־ערנםאן יהאט דעדויף נעעגטסערט: ער
האט זייך איװעקגעשטעלט אין זײן באקאגטעד ארטיםטישער יפאזע,
אױפגעהויבן יעטאלץ דעם קואפ און ׳געזאנס: ״האמםון, תאסםון?
װו איז ער געבוירן? אין דארף האספםון, אין װעלבן יאר,- אין
1859 ? יגײן, ״אין דעם ־אד בין איך אין דער ראזײןעד געגנט נישט
נעװען!״
באקאגט איז, אז קגוט האסםון איז נעבױרן אין יאר 1859 ,
דעם 4 ־טן אוינוסט, ז״ן זײדע איז געװען א ברױר׳טרעגער און
אוויך געפאצגט א גאגג. דער פאטער — אן אדעםער קלײגשמעסל־.
דיקעד שגיידעד. די םשפחה איז באשטאגען פון א םיר־םינף קינדעד.
דער פאטעד גיט אפ האמסונען צו א שוםטער. דערגאך הויבט אן
*ײ וײ*,*
די פאמיציע צו װאכדעדן. ידאם ױנגצ סאדבדענגט א פאר יאד בײ
זײן פעוטער א פאםטאר, א שטרעצגען, בײזן טענטשן. ״א שװעדע
צייט — דערמאגט זיך ערנע׳ז האטםון װעגן יעגע יארן — א םך
ארבעט, א סך קרעפ, און זעצטן־װען אדעד קיעמאצ נישט קײן צ״ש
אויף ש&יצ״. דערכאך הױבט זיך אן א ׳װאגדעד־צעבן. צו 14 יאר
( 1873 ) אן אגנעשטעצטער אין א קראם, דערנאך — א מו־צער.'
נ ח ם ן פ יי ז י ? / ;ן זן ד ׳ןן 1
ק נ זי ם
1
קגוט האססון, דע־ וװגדעדבאדעד גאודװעגישער דיכטעד־
ראסאגיסט, איז שוין באלד אצט 73 יאר (עד איז געבוירן אין 1859 ).
זיגמ עד האט אננעהויבן צו שרײבן — א־־ז שוין פאדיבעד 55 יאר
(ז״ן דעדצײצוגג ״די סודותדיקע״ איז דע,־ש*נען א־ן יאר 1877 ).
זײגע אלע װעדק, — אנגעהויבן פון זײן דאסאן ״הוגנעד״, װאם
יע־✓״ <י
^ ז<*-
וזאוזוװך אי\ יאך סספו
איז אדױס אין 1888 , ביז דײן לעצטן װעדק איין צװײ בענד
״װאגלעד״, װאם איז דעךשיגען די יעיצטע פאר יאר, — זעגען
איבערג׳עזעצט כמעט אויף ארע קורטוד־שפראיכן און זײ זענען שוין
קאגג דאם אײכגטום פון דער נאגצעד תולטורעלעד מעגטשהײט. אבעי
קגוט האמםון אלײן איז גאך אלץ פאד דער גדויסעד װערט א לע־
געגדע, װי עד װאלט גישט :עלעבט איצט מיט אוגז, אין אײן צײט,
גא־ ער װאלט נעשאפן אטאל, אין דע־ טיפער םארגאגגעגהײט.
דעד מאדערנעד שו־ײבעד איז אדײגנעצויגן אין דעם געטוטל פון
דעד צײט: וױפיל ער זאל זיך גייטמ באמ־ען צו פאדבלײבן ברויז
טיט זיך און מיט זײן אײגעגער שאפגדיקעד װעלט, — העלפט עם
אים נישמ. דעד לעבגס־געװירבל שלעפס בעל־כדחו אד״ן ידעם שא־
פעד, אפילו דעם םאמע ־ איגדיװידואליסטישן, עגאצעגטדישן. אן
אויסגאם איז קגוט האמםון. זיגט פיל יאדן לעבט ער אײגזאם,
אפגעזוגדע־ט פון דע־ טומלד־קע־ װערט, ער באגעגנט זיך זעלטן־
ותן מיט מעגטוען און טײדט א׳וים דאם רוישיקע רעבן. עד לעבמ
זיך װי א פארצײטיקער גזיר, װעמען עס גײט וױיגיק אן, װאם עם
טונז זיך אױף דער װעלט. ׳גאר יעדע פאד יא■ איבע־אשט ער ד■
ותלט פיט א גײ־טעדקװירדיק ותרק, װאם יותדט נלײך אײפגע־
בא&ט רורך דער מעגטשהײט. די קריטיק שרײבט לויב־געזאגגען,
דער ׳לעזעד באװויגדערט יעדעס מאל פוגםגײ דעם גארותגישן דיכ־
טערה־אמאגיסט. עם דעדװעקט זיך יעדעם מאל דעד וױלן צו דער־
געגטערן זיך צו האסםוגען, צו רערנײן װאם־סעד ותגן אים און
װעגן זײן לעבן, אבעד האטסון שםילט גישט דעם גדויםן גײגיר,
װאס איז רא בײ אלעסען צו זײן פעדזעגלעגקײט.
סען האט שוין םיל מאל געפרװוט צו דערצײלן א״גצלהײטן