107
אידי׳עע געשיכטע
און האנדעאם־םעהיגיןײטען האבען די אידען פערנומען אן אנגע־ זעהענעם ארט אין בײדע קעניגרײכען פון ׳ספאניען—יואסטייציען און אראגאניען. די שפאני׳סע קעניגע האבען גע׳עעצט דיזע מעאת פון די אירען און פצעגען די פעהיגםטע פון ז״ אפט רופען צו פאר־ נעהמען שטעיצען אין דער רעגירונג. כמעט יעדער קעניג האט נעהאט איז ז״ן הויף א אידישען שט״ער־זאמצער, פינאנץ־מיניםטער, ראט־ געבער, הויוז־דאקטאר אדער א אידישען געיצערטען. די אידישע פאמיציען בענװעניםטע, װאקאר, אבולאפיא, פיבאן און אברבנא? האבען זיך בעװיזען אין די רײהען פון די שפאנישע אדעציגע און הויפצײט. אט דיזע אאע טיטוצירטע אידען האבען זיך שטארק פערדיענט געמאכט בײ דער מצוכה, אבער זײער אײגען פאילק האבען זײ װעניג נוצען געבראכט. די אידישע הויפ 5 ײט פון דיזער צײט האבען ניט געהאט יענע טוגענדען, װעצבע האבען אמאצ בע׳עעהנט אזע׳צכע מענשען װי ר׳ חםדאי שפרוט אדער ר׳ שמואצ הנגיד. נאכטהוענריג די פארשװענדערישע שפאנישע גראנדען הא־ בען זײ געשטרעבט באויז צו רײכטום און אוקםוס, װעאכע זאיצען מאכען אן אויפזעהן, פ׳צעגען אנטהאן ז״ערע װײבער און קינדער איז ז״ד און בריאיאנטען, און פ׳צעגען ארויםפאהרען אין נרויםאר־ טיגע עקיפאזשען. פון זײ פ׳צעגען זיך אב 5 ערנען א בײשפיעצ די מעגער און פרויען פון די פארמעגיציכע קצאםען פון דער אירישער בעפע^קערונג. דערמיט פצעגען זײ ארויםרופען קנאה בײ די קרים־ טעז׳ װע?כע פצעגען זאגען: ״אט װי די אידען װערען רײך; באצד װע^ען זײ אאע װערען גראנדען״. און דאם װאם אײנצעצנע אירען פלענען שנעא רײך װערען, אפטמאא דורך געאונגענע קנױת אדער פראצענט־נעהמען, פ 5 עגט מען צורעכענען אצם עו׳צה דער גאנצער אירישער בעפעצקערונג, װעצכע האט געםיהרט א בעש״רענעם און ארב״טסזאמעם צעבען. די אידען־פײנד פצענען זיך דערמיט בע־ גיצען צו פארגיפטען די מאםען געגען די אידען.
א בעזונדערע שנאה צו די אידען האבען געפיהצט דער הע־
כערער אדעצ און די גײםטציכע. די שטאצצע שפאנישע אדעצ־ אײט האבען ניט געקענט פארטראנען אין זײער מיט מענשען פון פרעמדען גצויבען און געבורט, און ז״ פצעגען ז״ן אונצוםריע־
יען װען אזעצכע מענשען פצעגען דערנרײכען הויכע רעגירונגם־