>y > · ί- ,/?

ϋΓΐΐίΗΙΙ

Jt^Ur^

ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΓΕΝΕ2ΕΩ2ί E.

^ OC^^x.,

789

γεθει των γομφίων, και t ο οςύν της σιαγόνος εκεί μεν "πλατύ εΐναι, προς δε τω ςόματι ςενόν. εκ μεν κν τκ μεί- "ζονος πλείω άναγκαΐον επιρρεΐν τροφήν, εκ δε τκ ελάττονος ςενωτεραν. το 8ε θηλάζειν αύτο μεν κ θεν συμβάλλεται, ή <5ε τκ γάλακτος θερμότης ποιεί θαττον βλαςάνειν τκ? o^cV- τας. σημειον 8' ότι και αυτών των θηλάζόντων τα όερμο- τερω γάλακτι ερωμένα των παιδιών όδοντοφυεΐ θαττον’ αυξητικόν γάρ το θερμόν, εκπίπτει δε γενόμενοι τκ μεν βελτίονος χάριν, οτι ταχύ αμβλύνεται το οξυ · δεΐ κν ετέ­ρους διαδεχεσθαι προς το εργον. των δε πλατέων κκ - εςιν άμβλύτης, αλλά τω χρόνω τριβόμενοι λεαίνονται μόνον. εξ ανάγκης δ' εκπίπτνσιν, ότι των μεν εν πλατεία τ>? πα­γόνι καί Ισχυρω όστω αϊ ρί'ζαι είσί, των δε προσθίων εν λεπτω, διό ασθενείς και ευκίνητοι, φύονται δε παλιν, ότι εν φυομενω ετι τω οστω η εκβολή γίνεται kcu ετι ώρας νσης γίνεσθαι οδόντας. τκτκ δε σημεΐον οτι και οι πλατείς φύονται πολύν χρόνον * οι γάρ τελευταίοι άνατελλνσι περ) τά είκοσιν ετη, ενίοις δ’η δη και γηράσκνσι γεγενν^ται οί έσχατοι παντελώς διά το ττολλ^χ εΐναι τροφήν εν τη ευρυ­χωρία τκ octtk. το δε πρόσθιον διά την λεπτότητα ταχύ

λαμβάνει τέλος, και κ γίνεται περίττωμα εν αύτω, άλλ’ εις την αύζησιν αναλίσκεται η τροφή την οίκείαν. Αημόκρι- \ τος_ δε το κ ενεκα άφείς λεγειν, πάντα ανάγει εις ανάγκην | οί? χρηται η φύσις, κ σι μεν τοιύτοις, κ μην άλλ’ ενεκά !

5 τίνος ούσι, καί του περί έκαστον βελτ ίονος χάριν. ωςε γί- \ ι νεσθαι μεν ούθεν κωλύει ούτω καί εκπίπτειν, άλλ’ ού δια i ταυτα, αλλά διά το τέλο ς’ ταΰτα δ ’ ως κινύντα και όρ­γανα και ως ύλη αίτια, επει και το τω πνεύματι εργά- ζεσθαι τά πολλά είκός ως οργάνω * οΐον γάρ ενια πολύ- 10 χρηστά εστι των περϊ τάς τεχνας, ώσπερ εν τγ χαλκευ­τική η σφύρα κι u ο ακμών , κτω? και το πνεύμα εν τόϊς φύσει συνεστωσιν. όμοιον δ* εοικε το λεγειν τά αίτια εξ \ ανάγκης καν εί τις διά το μαχαιριόν οίοιτο^ το ύδωρ εξε- | ληλυθεναι μόνον τοΐς ύδρωπιωσιν, άλλ’ ού διά το ύγιαίνειν \

15 κ ενεκα το μαχαίριον ετεμεν.

Πε/3ί μεν κ ν οδόντων, διότι οι μεν εκπίπτουσι καί γίνον­ται πάλιν, οι δ' κ, και ολως διά τίν αιτίαν γίνονται, εϊρη- ται. εϊρηται δε και περ) των άλλων των κατά τά μόρια παθημάτων , οσα γίνεσθαι συμβαίνει μη ενεκά του άλλ’

20 εξ ανάγκης και διά την αιτίαν την κινητικήν.

1. ΙκεΓ μ\ν] Ιχύθιν Ζ, tu μϊν Υ. II 2. aV om Υ. II 3. χλείονα Ζ . II 5. ΰάτταν ora SY. II τ«ς] tbtv? tb? ΡΥ. II 8. λεγόμενοί] γ’

ενίοι Ζ, γ’ ϊνίοι μ\ν S. II ra μ\ν] τβ μη S, τάτων τβ Ζ. II 14. διο] tio και Υ. II ακίνητοι Υ. H 15. τω om Ζ. H και om Ζ. II 1 6. οτι]

εςι S. II 18. t' ί)δ»ι] tk tvi Ρ. II παντελώς οί έσχατοι Υ.

3. άνάγει] ά λεγειν S. II είς ανάγκην om PSY. II 5. τκ] τ aro Γ. D 7. ί’ om Ζ. II ύλης PSY. II 8. κα\ om SY. I! τά] xctl τά

PSY. II είκος] ίσως Ζ. II 13. μάνας S. II 1 6. γίνεται SYZ. II 17« εϊρηται ora Υ. II 18. τά om S. II 19. ενεκα Μ τβ PSYZ. II 20.

διά την] διά τιν’ PSY.

t