45

XI l.

Fabula duo décima,

Corvus et Vulpes.

Corvus insederat arbori, casei consumendi causa, rostro tend. Vulpes eum conspiciens, râpinam- que hanc subducere cupiens, ad propositum adi piscendum eum laudibus pennarum suarum ado- riebatur.

Cum adulationem hanc placere observaret, inquiebat porro : dolendum est, cantum tuum caeteris raris qualitatibus tuis non consonare. Corvus, ad demonstrandum, cantum suum iti- dem tam inamaenum non esse, crocians, caséum rostro excidere sinit.

Id optans vulpes, caséum mox occupatum in facie corvi dévorât, qùempudebat, se adulatio- nibus vulpis circumventum.

E t h i c a.

Elogia falsorum amicorum, suât periculo. sissimi laquei.

V