Co

XV.

Fabula décima quinta.

Leo e t M u s.

■Aestulassuset evigoratus leo sub umbra arboris indormierat. Multitudo murium hic conventorurrjt decurrens per ilium, laetificabatur. Leo somno excitas extenso leontopetalo iinum murium na- ctus est. Abs spe evadendi deprecatur is suam audaciamet inurbanitatem, considerandum dans, se ejus vindicta dignum non esse.

Leo hac supplicatione commotus , captum Übertati restituit, quia simul, tam vile nullius defensionis capax animalculum occidendi, suae jnagnanimitati inconveniens agnoverat.

Paulo post evenit, leonem nemora pervagan- tem in venatorum plagas incidisse.Rugiebat quidem unitis viribus, imposibile ei tamen se extricare. Mus e rugitu leonem captum esse intelligens, vi- tae sibi non pridem donatae memor, gratitudine- que ductus, accurrit, ac corrosis laqueis leoni occasionem se liberandi, praebet.

£ t h i c a.

Nemo vili pendendus, etiam miniums prodesse potest.