£o

XX.

Fabula vigcsima.

Partus montis.

Quondam fama, montem parturiturum, ferebat. Edebat etiam horrendum, terraqueo immani cum portento minitantem mugitum. Attonitus hoc stre- pitu vulgus, coacervatim montis pedem petebat, hujus tumultus eventum visurus.

Omîtes, e visceribus montis formidabile mon- strum egressurum exspectabant. Verum postquam diu et multa impatientia commoratum fuisset, tandem e gremio montis prodiit mus, suo con- spectu omnibus praesentibusrisumexserte movens.

E t h i c a.

Magnas promittens exspectationes , et non adimplens, in fine semper ridiculo est.