Equus et leo.
Leo senex, pristina venandi velocitate ampüus carens, coneupiebat equum sibi obvium. Subie- rat animum ejus cogitatio, medicum simulandi, et de sanitate equi sciscitandi. Equus, caüidita- tem leonis perspiciens, responsit: se ob infixam pedi spinam acri dolore affectum male valere.
Leo ad evellendam spinam confestim se of- ferebat. Equus oblationem acceptans, statui se comparavit. Cum mine leo spinae extrahendae eau - sa appropinguaret, equus, frontem illius rejecto calce vehementer feriens , fugam dédit, leonem- que ob inliciatum sui dolum miserabilis status et desperationis plénum reliquit.
E t h i c a,
Dolos astu colentes, in poenam fraudis saepe soli decipiuntur.
i-4
XXXI.
Fabula trigesima prima.

