Damit gung de Swinegel, denn de Haas wöor et toftecden. Ünnerwcges dachde de Swinegel bi sick 'de Haas verkett fick up siene langen Been, aver ick will em wol kriege». He is zwar ehn förnehm Herr, aver doch manch dummen Keerl, u» betahle» fall he doch.' As nn de Swinegel to Huusc anköom, sprvok he to sien Fro 'Fro, treck di gau an, du mnst mit mi nah'n Felde hinmit.' 'Watt givt ct denn?' seggt sien Fro. 'Ick hew mit'n Haasen wekt't üm'n golden Lujedor un'n Buddel Branwien, ick will mit em inn Wett loopen, un da salst du mit dabi sien.' 'O mein Gott, Mann,' süng nu den Swinegel sien Fro an to schreen, 'büst du nich klook, heft du denn ganz den Verstand verlaaren? Wie kannst du mit den Haasen i» de Wett loopen wollen?' 'Holt datMuul, Wies,' seggt de Swinegel, 'dat is mien Sank. Rcsvnehr nich in Männergeschüste. Marsch, treck di an, un denn klimm mit.' Wat still den Swinegel sien Fro maken? se mußt wol folgen, se mugg nu wollen oder nich.

As se nu mit cnander ünnerwegs wöoren, spröok de Swinegel to sien Fro 'nn paff up, wat ick seggcn will. Sähst du, up den langen Acker dar wäll wi unsen Wctt- loop maken. De Haas löppt nemlich in der eenen Föhr un ick inner andern, un von baden fang >vi an tv loopen. Nu hast du wieder nicks to dohn as du stellst di hier

458

in, un denn kannst gliek los gähn.' 'Nä, so groote Jhl hett et nich,' mccn de Swinegel, 'ick dünn »och gans nüchdcrn; eerst will ick to Huns gähn un cn beeten fröhstückcn: inner halwen Stund bün ick wcddcr hier upp'n Platz.'