XXIV.

Fabula vigesima qu art a.

Anguis et rusticus.

Rusticus, quadam vice ira motus, anguem a se nutritum erecto baculo persequebatur.- Anguis ac- ceptis aliquot plagis effugit. Rusticus ex ea tra- goedia magna inopia laborans, causam sui in- fortunii afflictioni anguis adscripserat.

Rusticus, eumiterum quaerens, acinveniens, obtestabatur, ad doraum suam redire. Anguis se excusabat, dicens : se ad id resolvere non posse, quod, cum tam incomportabili homine in unio- ne vivere, naturae suae repugnet; vulnera mea, porro inquiens, quidem coaluerunt, memoriam tamen crudelitatis tuae in pectore meo deiere ne- queo.

Ë t h i c a.

Inique perpessorum ofïensionum rara est ob- livio.

§6