XXVI.

Fabula yigesima sexta.

Voip es et caput.

Opificinam sculptoris vulpes ingrediens , ibi pul- cherrimum ornate sculptum cernebat caput, quod omni ex parte versum prolixe contemplabatur, quin caput se moveret, aut sonum ederet.

O pulchrum caput! 'exclamabat tandem vul­pes; artificium vix comparabile; at dolendum maxime, id nullo cerebro, necminima vitae func- tione praeditum esse.

E t b i c a.

Qualitates hominis non a fronte aestimandae. Quid prodest forma excellere, virtute vero ani- mi non uniri.

104