als of hij liet niet regt vertrouwde, of dat hij ergens eene gevaarlijke hinderlaag ver moedde. Spoedig werd hij echter moediger, greep den duim der hand in welke de er- weten lagen , en nam met zijne andere hand dezelven er uit om ze op te eten. Onder dit werk waren echter zijne oogen bestendig op den gever gevestigd , en als deze maar lachte , of zich een w einig bewoog , hield hij terstond op met eten , bewoog zijne lippen, en deed eene soort van gegrom liooren, waarbij hij van tijd tot tijd zijne lange spitse tanden liet zien , en hierdoor zijne gezindheid te kennen gaf. Als de reiziger de erweten verder wegwierp, dan .het deze Aap de anderen gerust eten, maaibij strafte dikmaals degenen, die hem te nabij
172 DE APEN.
hem toen eene handvol voor, en dewijl deze dieren gewoon zijn alleen vreedzame lieden te zien , zoo naderde dus deze over ste , ging echter altijd van terzijde , even