DE BUFFEL. 189

deze dieren , die niemand op eene opene plaats aanvallen , uit ondervinding genoeg­zaam kenden zoo naderden zij tot op veer­tig treden , en gaven vuur op hen. De Buf­fels werden door het vuur van het kruid , dat op de pan was, en door den slag van de geweren zoo bevreesd, dat zij in het bosch vlugtten. De gewonden scheidden zich langzamerhand van de kudde af, de­wijl zij die op hare vlugt niet zoo spoedig konden volgen , en onder deze bevond zich ook een oude Buffel, welke zich in volle woede op liet gezelschap wierp. Maar men wist, dat de Buffels door de bijzondere plaat­sing hunner oogen, alleen regtuit kunnen zien , en dat, als men op eene vlakte be- zijde afgaat, en met den buik op den grond ligt , de Buffel hem voorbij loopt zonder te bemerken , dat hij zijn doel gemist heeft. Door de kennis van deze eigenschap bevrijd-